Waar creativiteit en menselijkheid samenkomen

Mijn naam is Vyeronika en ik ben beeldend therapeut. Maar dat is slechts een deel van wie ik ben. Al sinds mijn kindertijd leef ik in verbinding met creatie: tekenen, boetseren, iets maken uit niets. Het beeldende was er altijd, als een tweede taal.

Later studeerde ik toegepaste psychologie, maar ik voelde dat er iets ontbrak… Tot ik kunsttherapie ontdekte. Daar viel alles op zijn plaats: de kracht van therapie, verbonden met het scheppende, voelbare proces van creëren. Voelen, maken, ontdekken en dan pas spreken, of soms allebei tegelijk.

Ik geloof dat we veel meer met ons meedragen dan we in woorden kunnen uitdrukken. Beelden, in de breedste zin, openen een andere toegang tot wie we zijn, tot stukken in onszelf die nog geen taal hebben. Via het maken ontstaat ruimte. Niet altijd met een duidelijk plan, maar door simpelweg te beginnen.

Je hoeft niet creatief te zijn

En nee, je hoeft helemaal niet creatief te zijn om aan beeldende therapie te beginnen. Je hoeft niet te kunnen tekenen, schilderen of ‘iets moois’ te maken. Het gaat niet over het esthetische, niet over kunst met een grote K. Het gaat over het proces van creëren, als manier om jezelf te uiten, te ordenen, te voelen, te begrijpen. Soms is het een beeld dat helpt om woorden te vinden. Soms zegt het beeld al genoeg. We zoeken samen naar wat bij jou past, en bouwen daar op voort.

Beeldende therapie is voor mij dan ook geen vaste methode, maar een open proces dat vertrekt vanuit jou. We zoeken samen naar vormen, materialen en manieren van werken die bij jou passen. Of dat nu schilderen is, bouwen, collages maken, of iets dat we onderweg ontdekken. Soms is dat schilderen op glas met nagellak in plaats van verf op papier. Het gaat niet om wat ‘hoort’, maar om wat werkt. Iedereen draagt de aanleg tot creëren in zich. Vaak is het een kwestie van anders leren kijken, naar materialen én naar jezelf.

Mijn weg bracht me langs verschillende psychiatrische afdelingen, waar ik de kans kreeg om beeldende therapie op te bouwen op plekken waar die nog niet bestond. Daarna werkte ik in het bedrijfsleven, groeide door tot leidinggevende functies, en ook daar werd het me duidelijk: mensen willen vooral écht gezien worden.

Ervaringen die mijn therapie kleur geven

Vrij vroeg in onze relatie werd mijn partner ernstig ziek. Ik werd mantelzorger van iemand met een blijvende handicap, een ervaring die ons leven ingrijpend veranderde. Niet veel later werd ik moeder van twee fantastische kinderen. En toen kreeg ik zelf kanker. Mijn herstel vroeg tijd, moed, en vaak opnieuw beginnen. Al deze ervaringen vormen vandaag de basis van waaruit ik werk: doorleefd, zacht, stevig en met veel begrip voor de grilligheid van het leven.

In mijn praktijk is iedereen welkom die via een andere weg met zichzelf aan de slag wil gaan. Mijn focus ligt bij drie groepen waar mijn hart extra naar uitgaat:

• Kinderen en jongeren die een eigen taal zoeken om zich te uiten en te groeien.
• Ouders en kinderen die elkaar willen terugvinden en samen willen bouwen aan verbinding.
• Mensen die leven naast ziekte – en ruimte zoeken voor zichzelf in een rol die alles in beslag kan nemen.